هر صاحب صنعتى را كه شخص بالنسبه به او جاهل است مسموع مىدارند عقلا و عمل به قول انبياء نشده حقيقتا و بعضى از تعبيرات كاذبهء وهميه « * » هم پيش خودشان دارند و آن اينست كه مىبينند ابتلاء مؤمنين را تارة للفقر و اخرى 88 از جهت ديگر در امور دنيويه و مىبينند حسن حال دنيوى خودشان را از اينجا مغرور مىشوند كه اگر مؤمن را قدرى و حظى « * » پيش خداوند عالم بود چنين نبود ، و اگر خدا ما را دوست نمىداشت ، آن‌قدر نعمت و احسان به ما روا نمىداشت ، پس بايد در آخرت هم‌چنين باشد كذب و اللّه العظيم « * » . چه اينكه نعمت دنيوى دليل بر تقرب نيست از فراعنه « * » سابقه معلوم شده حسّا ، بل نعمت دنيوى مهلك است و مبعد عن اللّه جلّ جلاله . 89 و از اينجاست كه آن اطباء نفوس پرهيز دادند اولياء خود را از التذاذات « * » دنيويه ، همچنان كه پدر مهربان طفل عزيز خود را پرهيز دهد در حين مرض از اطعمهء لذيذه به جهت تحصيل صحت او حبّا للولد . 90 پس اگر كسى كه دو بنده داشته باشد يكى را به حال

--> ( * ) كاذبهء واهميه دروغين كه با گمان همراه است . ( * ) حظى بهره‌اى ، نصيبى . ( * ) كذب و اللّه العظيم : بخداى بزرگ سوگند دروغ گفته است . ( * ) فراعنه : فرعون‌ها ، مستكبرين هر زمان . ( * ) التذاذات : لذت‌برىها .